Archive for June, 2012

Majlis Menerima Pakai dan Pelaksanaan Rancangan Tempatan di Negeri Kelantan

Kota Bharu 24 Mei 2012 – Majlis Perasmian bagi Menerimapakai dan Pelaksanaan 5 Rancangan Tempatan di negeri Kelantan iaitu RTJ Pasir Puteh, RTJ Tanah Merah, RTJ Machang, RTJ Kuala Krai dan RTJ Jeli telah disempurnakan oleh Yang Berhormat Timbalan Menteri Besar Negeri Kelantan, Dato’ Haji Ahmad bin Haji Yaakob.

Di dalam ucapan perasmiannya, Yang Berhormat Timbalan Menteri Besar Negeri Kelantan menyentuh mengenai tanggungjawab kita sebagai khalifah di dalam memakmurkan bumi dengan perancangan yang baik dan diredhai Allah S.W.T.

Rancangan-rancangan tempatan ini menjadi rujukan utama oleh Pihak Berkuasa Perancangan Tempatan (PBPT) dan agensi-agensi teknikal di peringkat Jajahan, Negeri dan Persekutuan di dalam merencana dan mencorak pembangunan fizikal terutamanya di kawasan tumpuan penduduk.

Dokumen sokongan yang disediakan iaitu program pemudahcara (development facilitation) menjadi rujukan kepada setiap agensi kerajaan di dalam menyediakan kemudahan masyarakat yang diperlukan penduduk seperti yang dipersetujui bersama semasa peringkat penyediaan rancangan tempatan berkenaan.

Ucapan penghargaan kepada Pihak Berkuasa Tempatan yang terlibat, Jabatan Perancangan Bandar dan Desa Negeri Kelantan, Jabatan-jabatan teknikal sama ada di peringkat Persekutuan, Negeri dan Jajahan di dalam menjayakan penyediaan Rancangan Tempatan ini.

No comment »

Publisiti dan Penyertaan Awam RKK Bandar Tok Bali

Draf Rancangan Kawasan Khas Bandar Tok Bali 2045 (RKK Bandar Tok Bali 2045) adalah merupakan rancangan pemajuan yang disediakan berasaskan kepada peruntukan Akta Perancangan Bandar dan Desa 1976 (Akta 172).

Penyediaan RKK Bandar Tok Bali diselaraskan dengan Pelan Strategik Pelaksanaan Pelabuhan Tok Bali – Pelan Induk Taman Perikanan Bersepadu Tok Bali (Tok Bali Integrated Fishery Park) yang sedang disediakan oleh Perbadanan Pembangunan Wilayah Ekonomi Pantai Timur (ECERDC) serta mengambil kira pembangunan pelabuhan Portokbali oleh pihak East Coast Terminal Sdn. Bhd. Kawasan RKK Bandar Tok Bali merangkumi keseluruhan kawasan Perbadanan Bandar Tok Bali iaitu seluas 16,812 hektar yang meliputi Mukim Telong (3,589 hektar) dalam Jajahan Bachok (Di urustadbir oleh Majlis Daerah Bachok) manakala Mukim Semerak (2,569 hektar), Mukim Gong Kulim (3,652 hektar), Mukim Cherang Ruku (3,819 hektar), Mukim Gong Pachat (1,584 dan Mukim Tasik (1,599 hektar) dalam Jajahan Pasir Puteh (Di urustadbir oleh Majlis Daerah Pasir Puteh).

Strategi perancangan RKK Bandar Tok Bali adalah berlandaskan strategi-strategi pembangunan yang telah dirangka di dalam Rancangan Fizikal Negara (“Special Tourism Zone and Tourism Product”), IADA Semerak-Kemasin dan “Coastal Sea Port”. strategi pembangunan negeri Kelantan (New Growth Area), Rancangan Struktur Negeri Kelantan (Pelabuhan Bersepadu dan Pelancongan Pesisir Pantai) dan Draf Rancangan Tempatan Jajahan Pasir Puteh (Pusat Petempatan Utama, Hub Pembangunan Maritim, Hub Pelancongan dan Zon Pengekalan Padi). Selaras dengan ini, strategi perancangan RKK Bandar Tok Bali adalah seperti berikut:

  • Perancangan gunatanah yang menekankan kepada pembentukan komuniti taqwa dan sejahtera dengan penyediaan kawasan kediaman yang mampan dan lengkap dengan kemudahan bagi memenuhi kehendak masyarakat.
  • Perancangan guna tanah yang menekankan fungsi Bandar Tok Bali sebagai pusat petempatan utama (PPU) yang berperanan sebagai pusat bandar, pusat pelabuhan, pusat pelancongan dan pusat penyelidikan perikanan. Pembangunan pusat bandar Tok Bali digandingkan dengan cadangan Taman Perikanan Bersepadu Tok Bali di atas tanah milik MARA, PKINK dan Jabatan Perikanan dijangka dapat merancakkan lagi pertumbuhan ekonomi.
  • Perancangan guna tanah yang memenuhi keperluan ekonomi dengan mengagihkan pusat perdagangan dan industria sebagai penjana pekerjaan bagi memudahkan ianya dihubungi oleh penduduk setempat.
  • Pembangunan Pelabuhan Portokbali adalah nadi kepada pembangunan dan pertumbuhan ekonomi keseluruhan kawasan kajian.
  • Perancangan dan pembangunan infrastruktur pengangkutan yang bersepadu dengan perancangan gunatanah , mesra pengguna dan mesra alam sekitar.
  • Perancangan infrastruktur dan utiliti awam yang mencukupi dan memenuhi keperluan semua pengguna dan mesra alam.
  • Kawasan sepanjang pantai bermula dari Kampung Pak Yaakob (Telong) hingga ke Kampung Dalam Rhu kecuali kawasan Pelabuhan Portokbali dizonkan sebagai kawasan zon pelancongan pantai dan ‘scenic view’. Pengekalan ekosistem dan pembangunan di kawasan pantai adalah tertakluk kepada garispanduan pembangunan pantai.
  • Terusan Semerak dijadikan kawasan pelancongan utama yang berteraskan sungai seperti ‘river cruise’ , pesta air dan lain-lain lagi.

Orang awam boleh membuat semakan terhadap laporan Draf Rancangan Kawasan Khas Bandar Tok Bali 2045 di pejabat Majlis Daerah Pasir Puteh, pejabat Majlis Daerah Bachok dan pejabat Jabatan Perancangan Bandar dan Desa Negeri Kelantan di sepanjang tempoh publisiti diadakan, bermula 24 Jun 2012 hingga 31 Julai 2012 (hari bekerja sahaja) dari jam 9.00 pagi – 4.00 petang (Ahad-Rabu) dan 9.00 pagi – 3.00 petang (Khamis). Semakan secara dalam talian “online” boleh dibuat melalui :

http://www.townplan.gov.my/epublisiti

http://www.facebook.com/RKKBANDARTOKBALI

http://smp.townplan.gov.my/blog

No comment »

Kepentingan Ruang Awam

Ruang awam merupakan ruang yang paling penting dan  merupakan sebahagian daripada kehidupan, terutamanya di kawasan Bandar; merupakan sebahagian daripada laluan kita ke sekolah atau ke tempat kerja, tempat kanak-kanak bermain, tempat berinteraksi dan bersosial dengan manusia, berinteraksi dengan alam semulajadi, ruang bersukan, ruang berehat, atau ruang yang amat diperlukan untuk menghindarkan diri dari kesibukan harian. Dalam erti kata lain, ruang awam merupakan ruang terbuka dan pusat rekreasi terbuka yang amat diperlukan.

Nilai Ruang Awam Dari Dimensi Ekonomi

Persekitaran yang berkualiti tinggi memberikan kesan ekonomi yang besar terutamanya bagi kehidupan di pusat Bandar sama ada Bandar kecil ataupun Bandar besar. Ia merupakan strategi pertumbuhan semula yang berjaya terutamanya dalam membangunkan kawasan Bandar baru. Bandar-bandar ini saling bersaing sesama sendiri bagi mendapatkan perhatian dan menarik pelabur asing. Faktor penyediaan ruang awam dan taman-taman dengan urustadbir yang sempurna dapat menawarkan kawasan yang sempurna buat pelabur bagi menarik perhatian pembeli, pekerja dan tumpuan perkhidmatan yang pelbagai. Landskap di kawasan ruang awam yang menarik mampu menawarkan manfaat kepada ekonomi setempat terutamanya dari segi peningkatan harga rumah. Ini adalah kerana, pembeli sanggup membayar untuk mendapatkan persekitaran rumah berdekatan dengan kawasan hijau yang menarik dan selesa.

Nilai Ruang Awam Dari Dimensi Sosial

Ruang Awam terbuka kepada semua tanpa wujudnya perbezaan asal usul, perbezaan  etnik, jantina dan peringkat umur. Malahan ruang awam mewakili satu kumpulan forum untuk rakyat dan masyarakat yang demokratik. Ruang awam yang direkabentuk dan dijaga dengan baik, boleh membawa masyarakat dan kejiranan dalam mewujudkan tempat perjumpaan dan tempat menjalinkan kehidupan sosial yang semakin luput terutamanya di kawasan Bandar. Selain itu, ruang awam mampu membentuk identiti budaya sesuatu kawasan, dengan sebahagian watak-watak unik di dalamnya.

Nilai Ruang Awam Dari Dimensi Biodiversiti dan Alam Semulajadi

Peningkatan pembangunan yang ketara dan pengurangan ruang awam dan kawasan hijau membawa kepada kadar kenaikan suhu yang lebih tinggi terutamanya di kawasan Bandar dan kawasan pinggir Bandar. Keadaan ini  dikenali sebagai ‘kesan pulau haba’. Pokok-pokok dan tumbuhan hijau sama ada di ruang awam atau taman-taman peribadi boleh membantu memperbetulkan ketidakseimbangan ini. Penyediaan kawasan awam hijau terutamanya di kawasan Bandar boleh memberikan kesan penyejukan dan menyerap kekotoran udara sekeliling. Keadaan hijau boleh membawa kita kepada kehidupan alam semulajadi dalam membentuk keadaan positif terutamanya dari segi kesihatan mental.

Mesyuarat Majlis Perancang Fizikal Negara ke 6 pada 8 Ogos 2006, telah membuat keputusan bahawa semua Pihak Berkuasa Negeri perlu mewartakan tanah lapang awam dan pelaporan status pewartaan perlu dibuat dua kali setahun kepada MPFN.

Comments (1) »

KEMUDAHAN INFRASTUKTUR UNTUK SEMUA

Penyediaan infrastruktur yang bersesuaian adalah perlu dalam usaha menyokong pertumbuhan ekonomi masa kini. Menyedari hakikat ini, Rancangan Fizikal Negara Ke-2 (RFN Ke-2) telah menyediakan rangka kerja khusus bagi penyediaan infrastruktur bersepadu di peringkat tempatan, negara dan conurbation utama negara. Perkhidmatan infrastruktur utama termasuk bekalan air, sistem pembetungan, pengurusan sisa pepejal, peparitan dan pengairan, pengedaran dan bekalan kuasa, bekalan gas asli, komunikasi dan multimedia serta pengurusan sungai dan pantai negara.

Pada masa kini, sumber tanah untuk dibangunkan semakin berkurangan. Penggunaan kemudahan infrastruktur dan penyediaan rezab tapak perlu di maksimakan melalui kaedah perkongsian. RFN Ke-2 turut menekankan kepada pembangunan kemudahan infrastruktur secara lebih mampan melalui galakan penggunaan teknologi hijau melalui kaedah pembangunan secara lebih mampan dan penggunaan elemen kitar semula  seperti penggunaan bahan buangan, penuaian air hujan dan penggunaan kaedah cekap tenaga dalam pengurusan bangunan. Selaras dengan objektif kerajaan yang menekankan kepada pengagihan samarata bagi kemudahan infrastruktur, dasar RFN juga menekankan kepada matlamat untuk mengurangkan jurang digital dan penyediaan kemudahan infrastruktur di antara kawasan bandar dan luar bandar.

Perkembangan teknologi kini yang memerlukan penyediaan infrastruktur juga telah diambil kira bagi menilai keperluan penyediaan loji janakuasa nuklear, penggunaan teknologi hijau, mewujudkan bandar-bandar siber dan pusat siber serta pengenalan jalur lebar berkelajuan tinggi untuk mewujudkan ekonomi berasaskan pengetahuan. Agensi-agensi nasional yang bertanggungjawab bagi infrastruktur dan perancangan perkhidmatan perlu mengambilkira peruntukkan melalui RFN Ke-2 sebagai asas untuk merancang dan menyelaras penyediaan perkhidmatan infrastruktur. Agensi-agensi berkaitan tersebut juga perlu memantau badan pelaksana di peringkat negeri dan tempatan untuk memastikan program adalah konsisten dengan matlamat RFN Ke-2. Bagi bekalan air pula, infrastruktur bekalan yang bersesuaian, termasuk penyediaan loji rawatan dan penghantaran serta rangkaian pengagihan, perlu disediakan kepada semua penempatan.

Merujuk kepada sistem pembentungan pula, RFN Ke-2 menekankan kepada matlamat menyediakan kemudahan melalui sistem rangkaian secara bersepadu bagi pelupusan sisa pepejal dan penyelenggaraanya. Bagi sistem saliran pula, RFN bermatlamat untuk mengelakan dari berlakunya banjir besar, banjir kilat dan pencemaran. Bagi aset-aset strategik, loji penjanaan elektrik, penghantaran dan saluran pengedaran perlu mempunyai perletakkan strategik bagi memastikan penyediaan dan bekalan elektrik yang boleh dipercayai dan cekap kepada pengguna. Loji pemprosesan gas asli, sistem paip rangkaian penghantaran dan pengagihan diperlukan untuk menyediakan bekalan yang boleh dipercayai dan cekap kepada pengguna. Semua penempatan pula harus menikmati kemudahan rangkaian komunikasi dan infrastruktur yang lengkap.

Dasar RFN Ke-2 yang berkaitan :

RFN 34

RFN akan menyediakan rangkakerja spatial untuk penyampaian kemudahan infrastruktur bersepadu di peringkat nasional dan serantau dan kepada conurbation utama

RFN 35

Infrastruktur bekalan air yang bersesuaian termasuk kerja-kerja punca bekalan, loji rawatan, rangkaian penghantaran dan agihan akan disediakan untuk semua penempatan

RFN 36

Kemudahan pembetungan yang bersesuaian akan disediakan untuk semua kawasan, dengan kutipan, rawatan dan pelupusan kumbahan dan enapcemar yang mencukupi

RFN 37

Semua kawasan penempatan akan diberi khidmat oleh rangkaian pelupusan dan/ atau ambil balik sisa pepejal

RFN 38

Infrastruktur perparitan akan disediakan untuk semua penempatan untuk memastikan kejadian banjir besar, banjir kecil dan pencemaran tidak berlaku

RFN 39

Sebagai aset strategik, janakuasa elektrik, sistem hantaran dan agihan utama akan ditempatkan untuk memberi bekalan tenaga yang efisien dan keboleh harapan tinggi kepada pengguna.

RFN 40

Loji pemprosesan gas asli, rangkaian penghantaran dan agihan paip akan ditempatkan untuk menyediakan bekalan gas asli yang efisien dan keboleh harapan tinggi kepada pengguna

RFN 41

Rangkaian kemudahan dan infrastruktur komunikasi akan disediakan untuk semua penempatan

No comment »

Urban Growth Limit (UGL): Negotiating between ‘sprawl’ and ‘compact’ urban forms

The 2006 National Urbanisation Policy (NUP) of Malaysia comprises 30 specific policies to be referred in order to plan, develop and manage the urban environment.  Of which, one of the policies that is NUP4 has stated as “Urban Growth Limit (UGL) is determined based on its carrying capacity for all towns in the country”.[1] Since NUP is a product after thousands of consultation among all levels of authorities and stakeholders in the field of urban planning and development, thus we can presume that many Malaysians, planners in particular, suppose that implementation of NUP could contribute to reduce numerous existing major urban problems such as, rapid rate of urbanization that overly encroaching agricultural land and environmental sensitive areas, traffic congestion, Carbon emission, under utilization of land or space and weakening social interaction.[2] [3] [4] It is believed that most of the above-mentioned urban problems are associated to the ‘sprawl’ pattern of the present urban form.  Therefore, it is obvious that one of the rationales of that particular policy (NUP4 of UGL) is anticipated to deal with the issue of urban sprawl.  Additionally and more importantly, we believe that it is deliberated to make Malaysian towns or cities more compact.

At this juncture, at the back of our minds, however, is the question of, at present, how sprawl Malaysian cities are?  If they are really seriously sprawling, what steps that need to be taken to rectify the ‘mistake’?  Is UGL one of the solutions to it?  Furthermore, how to transform sprawled cities into confined or compacted cities?  More importantly, we need to understand how compact is compact?  Alongside with that, taking into account of the unique Malaysian social cultural backgrounds, what is the level of compactness that is acceptable to the most Malaysians?  State otherwise, how compact Malaysians want their cities to be?

The term of compact city has really strike the chart of the town planning debate in Malaysia nowadays.  In a recent Datuk Dr Goh writing, he has claimed that the concept of compact settlements was conceptualized in the early 1970s as “a means to minimise the use of resources”.[5] Whereas Brueckner studied critics of urban sprawl from the lens of urban economics has defined that sprawl is an “imbalance between urban spatial expansion and underlying population growth”.[6] Based on Brueckner definition of urban sprawl, and as many claimed Malaysian cities are sprawled, thus, a simple compilation of data to compare the levels of ‘imbalance’ between Malaysian cities and American cities are showed in Tables 1a and 1b.

The tables show the population and spatial growth rates of three Malaysia’s largest urban areas (Kuala Lumpur, Penang and Johor Bahru) and two American metropolitan areas (Chicago and Cleveland).  Although the growth rates are taken from different periods, which is from about 1990~2010 and 1970~1990 respectively, however there are all of the period of about 20 years.  It seems that the population and built-up growth rates of Malaysia’s cities are not that far off-track as compared to the really imbalance grow of both the American cities.

Table 1a: Population and spatial growth rates of Malaysia’s largest urban areas[7]

Growth Rate (%) The Greater Kuala Lumpur Area

(1990-2009)

Penang

(1995-2009)

Johor Bahru Area

(1989-2009)

Population 3.55% 1.88% 4.85%
Built-up Area 4.95% 3.54% 7.50%
Population Density -1.34% -1.60% -2.46%

Table 1b: Population and spatial growth rates of American cities[8]

Growth Rate (%) Chicago Metropolitan Area

(1970-1990)

Cleveland Metropolitan Area

(1970-1990)

Population 4% -8%
Spatial Size 46% 33%

About the issue of altering the urban form from sprawl to compact, we might need to return to Kelbaugh (1989) on the concept of Pedestrian Pockets[9], Krier et al (1992) on the Urban Quarters[10] and Calthorpe (1993) on the Transit-Oriented Development (TOD)[11].  They might give us some lights.  In particular Krier’s idea – “the ‘reconstruction of the city’. … He suggests a return to the urban quarter instead of land-use zoning.  Krier strongly argues that we need to work towards pre-automobile cities, regenerate pedestrian plazas and squares, practice mixed-use buildings and streets, encourages piece-meal infill, and build low-rise buildings.”[12]

Since the past few decades, interestingly, we have a chance to observe ‘European towns’ growing into ‘American cities’ in Malaysia.  Today, we might like to thank the pressure of climate change and the issue of environmental sustainability that allow us to re-think our urban planning, development and management strategies.  Malaysians need to search for a creative route to plan, develop and manage their cities.  Can UGL become one of the approaches to alter Malaysian cities’ form?  Although we do not have the answer right now, however, a clear policy direction certainly has to be urgently made in order to guide the urban development moving towards the Vision 2020.  In that sense, the question of which route remains unclear – the sprawl (private automobile-oriented), the compact (public transport-oriented), or the mixed one (integrated private-public multimodal mobility strategy)?  So, what do you reckon?

_____________________

Rokibah Abdul Latif

Wong Seng Fatt [13]

Department of Town and Country Planning, Peninsular Malaysia

Ministry of Housing and Local Government, Malaysia

[1] Federal Department of Town and Country Planning Peninsular Malaysia 2006, National Urbanisation Policy. Kuala Lumpur: Federal Department of Town and Country Planning Peninsular Malaysia. p.40.

[2] Federal Department of Town and Country Planning Peninsular Malaysia 2006, pp.12~27.

[3] Brueckner, Jan K 2001, ‘Urban sprawl: Lessons from urban economics’. Brookings-Wharton papers on urban affairs: 2001, p.65.

[4] Rokibah Abdul Latif 2011, ‘Isu perbandaran dan konsep pembangunan bandar di bawah RMK-10’. Pulau Pinang: Seminar Pelaksanaan Dasar Perbandaran Negara (DPN) Teras 6: Urustadbir bandar yang efektif, Disember 7, pp.1-1~1-2.

[5] Goh, B L 2012, ‘Compact cities– the future of urban living’. theSun (Tuesday), Janaury 3, p.12.

[6] Brueckner, Jan K 2001, p.65.

[7] The World Bank 2011, ‘Smart cities’. Malaysia Economic Monitor, Nov.2011, pp.68-70.

[8] Brueckner, Jan K 2001, p.65.

[9] Kelbaugh, D (ed.) 1989, The pedestrian pocket book: A new suburban design strategy. New York: Princeton Architectural Press in association with the University of Washington.

[10] Krier, L, Porphyrios, D, Economakis, R E and Watkin, D 1992, Leon Krier: Architecture and urban design 1967-1992. London: St. Martins Press.

[11] Calthorpe, P 1993, The next American metropolis: Ecology, community, and the American dream. New York: Princeton Architectural Press.

[12] Wong, S F 2011, Walkability and community identity in the city centre of Kuala Lumpur. (PhD thesis: unpublished), p.43.

[13] Correspondence Address: National Urbanization Policy Unit, National Physical Plan Division, Department of Town and Country Planning Peninsular Malaysia, Level 17, Wisma Tun Sambanthan, Jalan Sultan Sulaiman 50000 Kuala Lumpur.  Email: sfwong@townplan.gov.my

No comment »